بی همگان

ayparaci — Fri, 11 May 2012 14:08:00 GMT

فهمیده ام

یک آدم روزی می میمرد که آن " اوی " توی رویاهایش نابود می شود نه همین " اوی " توی واقعیت زندگی اش!

می توان با هر تلخی و سختی ساخت

اگر حداقل کمی به هم اجازه دهیم که توی رویاهای هم قشنگ و دوست داشتنی بمانیم.

واقعیت هایمان پیشکش!

تمام شدم!

ayparaci — Tue, 08 May 2012 10:28:00 GMT

کاش می توانستم همه آن چه را که توی این چند سال جمع کرده ام و نامش را زندگی گذاشته ام بچپانم توی این چمدان و با خودم ببرم...مخصوصا عطر پیراهنت را که در روزهای سخت زندگی خیلی به دردم خورد!

مراقب گلدان نازی که تازه کاشته ام باش.

ayparaci — Mon, 23 Apr 2012 17:15:00 GMT

" اردیبهشت "

ماه ِ عاشقانه های بی مقدمه است!

حتی اگر تمام سال عاشقی کرده باشی..

یک دسته یاس سفید و بنفش چیدم امروز. گذاشتمش کنار پاتختی چوبی. برای نیمه شب های خسته ات! خواستم پهلو به پهلو که می شوی...بین این همه شلوغی هات...کمی هم بهار را بو بکشی نازنینم!

برای چشمهات...

ayparaci — Tue, 17 Apr 2012 18:37:32 GMT

دوستت دارم

مثل همین باران

یکریز و بی قرار...

دنیای این روزهای من...

ayparaci — Sun, 08 Apr 2012 01:07:00 GMT

تازگی ها یک خواب تازه می بینم. توی یک شب معمولی ِ معمولی ِ بهاری که نه بارانی می بارد نه مهتابی می تابد٬ نشسته ایم روی یک نیمکت ِ قدیمی کنار یک راه که نمی دانم به کجا می رسد. تو آرام از جیب راست کت قهوه ایَت یک جفت گوشواره ی آویز نقره ای درمی آوری و می گذاری کف دستهای من. لبخند می زنیم. آرام سرت را نزدیکتر می آوری و می گویی: " بی خیال تمام خیال ها بانو..." و بعد نقره ای ها را برمی داری و موهایم را کنار می زنی که...و من درست در همان لحظه ی عزیز...تبدیل می شوم به یک پروانه کوچک سفید که نه گوشواره ای می خواهد٬ نه خیالی دارد که بی خیالش شود...سبُک می شوم. می شوم پروانه ای که می رود تا ته راهی که نمی دانم به کجا می رسد.

دنیای پروانه های سفید کوچک و تنها خیلی شبیه آدم های عاشق است...

پ.ن: به افتخار اولین جلسه مان که تو می فهمی اش فقط!

ayparaci — Thu, 15 Mar 2012 12:21:00 GMT

این نوشته مال توست. آخرین نوشته زمستان امسالم. به گمانم باید چیزی شبیه خودت باشد. به گمانم باید خیلی بهار داشته باشد. سبزه داشته باشد. شکوفه داشته باشد. آب و آیینه داشته باشد. آیینه اش حتی لبخند داشته باشد. و یک ماهی قرمز شاد داشته باشد که هی بالا و پایین بپرد و هی توی دریای دستهات ذوق کند. و در آن دقیقه ی قشنگ تمام شدن و شروع شدن...همه چیز را با دستهای تو تمام کند و همه چیز را با دستهای تو شروع کند باز. دوست دارم امسال فقط تو را داشته باشد. سال، سال ِتو باشد و سال ِ یک ماهی کوچک قرمز شاد که دنیا را به دستهات نمی دهد!

پ.ن: عید نیامده همه تان مبارک...دلتان شاد...خانه تان آباد!

دلا مژده داری که این بیقراری نشان بهار است!!

ayparaci — Mon, 27 Feb 2012 22:02:00 GMT

اولش که زن همسایه گذاشتش توی دستهام، دو تا گُـل بیشتر نداشت. نگاهش که کردم، مِهرش افتاد توی دلم. گذاشتم‌ش جلوی آینه؛ کنار ِ پنجره! حالا صبح که آفتاب می‌آید و می‌بوسدش، من می‌بینم‌شان و یواشکی می‌خندم و لا به لای این همه آب و کف و اشک و تمیزی، دلم از خنده‌هایش ذوق می‌کند و می‌آید کنار خنده‌های آن دورهای تو.
بعدش نمی فهمم که کِی بهار می‌شوم؛ ابر می‌شوم؛ بی‌قرار می‌شوم؟ مثل یک تکه ابرِ کوچکِ بی‌قرارِ بهاری که غم‌هاش خیلی عمیق نیست. که اگر دو٬ سه تا شکوفه نشانش دهی، یا مثلن آفتاب را بیاری به نوازش‌ش٬ نرم می‌شود و نم نم می‌بارد و تمام!!
خواستم بگویم... وقت‌هایی که یادت می‌باراندم، این پامچال سفید، که حالا دو تا گُـلش شده ده تا، نگاهم می‌کند و یواشکی می‌خندد و می‌گوید: " ابرهای کوچکِ بی قرارِ بهاری که غم‌شان خیلی عمیق نیست، اگر به پاییز برسند، دردهایشان عمیق می‌شود خیلی...
دیگر نه به سلامِ آفتاب محل میِدهند٬ نه به احوال‌پرسی درخت‌ها..."

باورت نمی‌شود که...

امشب...تو...شب بوها...من!!

ayparaci — Tue, 14 Feb 2012 23:29:00 GMT

اینجا یک شهر شبیه تواند

نزدیک که می‌شوم

هیچ کس!!*

دل ِآن روزها را ندارم دیگر! نمی‌توانم مثل آن وقت‌ها از علی‌الطلوع چشم‌هامان تا مغرب ماه تازه ی آسمان‌مان تماشایت نکنم. اصلنش تحمل اخم‌هایت را نه من دارم نه این ستاره‌ها که هر شب دلخوشی‌شان را دنباله‌دار می‌کنند و از آن سر ِ آسمان می‌آیند کنار ِ پنجره‌ی مان برای دیدنت!! دلم نازک شده این روزها. به گمانم زنی اگر عاشق باشد و تنها باشد و باز عاشق باشد این جوری می‌شود. حالا هی تو فکر حال ِ دل ما و بهار در راه را نکن...هی نگاهم نکن...هی حرف‌هایت را نه به من بگو نه به بادهای رفته پاییز...

راستی این شب بوها که گرفتی‌شان امشب یعنی آشتی؟؟

*: از اس. ام. اس هام

**: باشد برای اخم هات که دنیایم را به هم می ریزد.

**: با سپاس از همسایه ای که فاصله هایم را نیم فاصله کرد.

خواب یا بیدار؟؟

ayparaci — Sat, 11 Feb 2012 23:59:00 GMT

من یقین دارم بین بودن و نبودن هات دنیایی هست٬

و سخت ترین جای داستان آنجاست

که مجبور شوم چشمهایم را باز کنم و...

تنهایی

ayparaci — Fri, 10 Feb 2012 23:41:00 GMT